Διακήρυξη της ΚΕ των ΣΚΔ για τις μεγαλειώδεις λαϊκές κινητοποιήσεις

  1. Χαιρετίζουμε τις μεγαλειώδεις λαϊκές κινητοποιήσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, οι οποίες έθεσαν σε σημαντικό βαθμό το ζήτημα της αμφισβήτησης του status quo. Οφείλουμε, όμως, να αναγνωρίσουμε ότι λόγω της παρέμβασης του συστήματος το προηγούμενο διάστημα (τηλεοπτική προπαγάνδα, δυσφήμηση των κινητοποιήσεων και ειδικά των συγγενών των θυμάτων, θέσεις του ρεφορμισμού για τον ρόλο δικαστηρίων και Βουλής) ο λαός ενώ έθεσε υπό αμφισβήτηση το status quo δεν έθεσε υπό αμφισβήτηση την υφιστάμενη οικονομική – ταξική βάση και υπερδομή. Αυτό καταμαρτυρά της ευθύνες της κομμουνιστικής αριστεράς στο επόμενο διάστημα: με άλλα λόγια να μην σταματήσουμε να μιλάμε για τα Τέμπη, αλλά να συνδέσουμε το έγκλημα αυτό με την κατάδειξη της ταξικής πραγματικότητας.
  2.  Η πραγματικότητα αυτή αφορά την σύνδεση κράτους – παρακράτους – αστικής τάξης, σε έναν ταξικό αγώνα κατά της χειραφέτησης της εργατικής τάξης, και μέσω της θανατοπολιτικής καταλήγει να υποβαθμίζει την αξία της ζωής έναντι του κέρδους. Συγκεκριμένα, από τα μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται ως κυρίαρχο το σενάριο κατά το οποίο το έγκλημα των Τεμπών προέκυψε από την σύγκρουση της επιβατικής αμαξοστοιχίας με μία εμπορική που μετέφερε ενδεχομένως παράνομο φορτίο – κάτι που προκύπτει από το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ. Το γεγονός ότι μία τέτοια αμαξοστοιχία βρέθηκε να κινείται στις γραμμές που κινούνται και επιβατικές, μαρτυρά την προτεραιοποίηση του κέρδους έναντι της ανθρώπινης ζωής.
  3. Αυτό γεννά ακριβώς την ανάγκη μίας πολιτικής ανάλυσης και πολιτικής πρότασης που θα μπορέσει να εμπνεύσει τον λαό, ώστε να διεκδικήσει συνολικά την αλλαγή του υφιστάμενου μοντέλου κοινωνικής οργάνωσης και οικονομίας. Στο επόμενο διάστημα, όλες οι οργανώσεις θα κριθούμε στο κατά πόσο συμβάλλουμε σε αυτήν την κατεύθυνση, καθώς πλέον καταμαρτυράται – και οφείλουμε να παραδεχτούμε – ότι η λαϊκή κινητοποίηση θα υφίστατο είτε καλούσαν πολιτικές οργανώσεις, είτε όχι. Συνεπώς καλούμε τον λαό να συνεχίσει και να κλιμακώσει την πάλη του, να μην εγκλωβιστεί σε εκλογικά – κοινοβουλευτικά – αστικά διλήμματα, και να παλέψει κατά τρόπο τέτοιο που να δημιουργήσει πολιτικό πρόβλημα στο πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης μέχρι να το οδηγήσει σε αδιέξοδο, και κυρίως να αποσυνδέσει την έννοια της πολιτικής από την ύπαρξη και λειτουργία των αστικών κομμάτων – να μην αναζητήσει διέξοδο σε δυνάμεις που θα στραφούν εναντίον του (ακροδεξιά), αλλά η εργατική τάξη να καταφέρει να συγκροτηθεί «σε τάξη για τον εαυτό της» πλάι στα σύμμαχα με αυτήν κοινωνικά στρώματα. Και σε αυτήν την κατεύθυνση θα συμβάλουμε.